) Print 013834
))) Item number 13834, dated 95/10/06 17:21:37 -- ALL
Date:         Fri, 6 Oct 1995 17:21:37 +0000
Reply-To:     Seán  Mac Suibhne (SMACSUIBHNE@DIT.IE)
Sender:       Gaelic Language Bulletin Board (GAELIC-L@IRLEARN.UCD.IE)
From:         Seán  Mac Suibhne (SMACSUIBHNE@DIT.IE)
Subject:      ALT: SV :tEACHTAIREACHT ÓS  NA ZAPTISTIGH

"IS MUIDE NA SAIGHDIIR NACH SAIGHDIIR MUID"

(Teachtaireacht ó  Subcomandante Marcos, Ceannaire
Zapatistach, Chiapas, Meicsiceo, foilsithe i Mundo Obrero
agus aistrithe ón  Spáinnis  ag Guth an Lucht Oibre.)

Bhí  go leor againn ann an chéad  lá  úd  de mhí  Eanáir  a chuir
de dhualgas orainn féin  an balaclava a chaitheamh feasta.
Bhí  go leor againn ann a ghlac an chéim  úd  nach raibh aon
dul siar air agus a fhios againn go maith gurbh é  an bás  a
bhí  i ndán  dúinn,  chuile sheans, nó  an bua nár  móide  go
dtarlódh  sí.  Le seilbh fháil  ar chumhacht, más  ea?  Níorbh 
ea, mais, ach rud níos  deacra fós:  domhan nua a chruthú! 
Teastaíonn  uainn a thabhairt le fios daoibh nach de ghrá  an
áir  agus an bháis  atá  na hairm seo á  n-iompar againn agus
nach bhfuil cogadh á  lorg againn toisc nach bhfuil gean
againn ar an síocháin.    Mhaireamar gan síocháin.    Is gasúir 
agus girseacha iad ár  gcuid páistí   díreach  fearacht bhur
gcuid páistí   féin,  seachas iad a bheith i bhfad Éireann  níos 
boichte.  Níl  scoileanna ná  cóir  leighis ar fáil  dár  gcuid
páistí,   éadaí   ná  bia, ná  díonta  faoin ar féidir  leo ár 
mbochtanas araon a cheilt faoi dhínit.   Níl  a dhath ar bith
i ndán  dár  gcuid páistí   ach obair, aineolas agus an bás.  Níl 
aon mhaith leis an talamh atá  againn.  Chun rud éigin  a
dhéanamh  ar son na bpáistí,   bíonn  orainn imeacht sa tóir  ar
airgead ar thalamh na ndaoine eile, lucht na cumhachta, nach
dtugann ach pighneacha suaracha uathu ar allas ár  gcuid
gcnámh. 

Ina leanaí  dóibh,  tosaíonn  ár  gcuid páistí   ag saothrú  le
híoc  as bia, éadaí   agus cóir  leighis.  Is iad na cluichí  a
imríonn  ár  gcuid páistí   ná  an machete, an tua agus an
mhatóg.   Nuair nach mbíonn  bua an tsiúil  acu ach ar éigean, 
amach leo chun brosna a lorg don tine, chun coillte a leagan
agus chun síol  a chur.  Is ionann a gcuid bia agus ár  gcuid
bia: arbhar, pónairí   agus chilli.  Ní  féidir  leo dul ar
scoil le tús  a chur le foghlaim na léitheoireachta  toisc iad
a bheith tuirseach traochta leis an obair i gcaitheamh an
lae agus iad a bheith tinn san oíche. 

Sin an chaoi ar mhair agus ar bhásaigh  na mic agus na
hiníonacha  dár  gcuid le 501 bliain anuas.  Agus muide, na
hathracha, na máithreacha,  na driotháracha  agus na
driofúracha,  níor  fhéadamar  an chiontaíl  a bhain leis an
gcaoi nach ndearnamar tada ar son ár  gcuid páistí   a
fhulaingt níos  mó.   Lorgaíomar  bealaí  síochánta   le cothrom
na Féinne  a bhaint amach ach ní  bhfuaireamar a dhath ar a
shon ach maslaí,  príosún,   buillí  agus an bás;  brón  agus
fulaingt, b'in a raibh de thoradh ar ár  gcuid iarrachtaí. 
Níor  fhéadamar  níos  mó  a dhéanamh  agus thugamar aghaidh ar
bhóthar  na cogaíochta  nuair a d'airíomar  go raibh ár  gcuid
focal ag dul le gaoth.  Agus ní  ag déircínteacht   atáimid  ná 
sa tóir  ar charthanacht, ach ar chothrom na Féinne  amháin: 
tuarastal cothrom, stráice  de thalamh maith, áitreabh 
dínitiúil,   scoil, cóir  leighis a leigheasann, arán  ar an
mbord, meas ar a mbaineann linn, an tsaoirse a bheith in ann

an focal atá  faoinár  gcroíthe  a rá  go hoscailte agus ár 
mbeála  a oscailt leis na focail a d'aontódh  muid le cách  sa
tsíocháin,   agus ní  sa mbás,  a fhógairt. 

B'eo a bhí  á  lorg againn ariamh ach níor  éist  siad lena
raibh á  fhógairt  againn.  Agus is ansin a ghlacamar airm
chugainn féin,  go ndearnamar uirlisí  cogaidh as uirlisí 
oibre leis an cogadh a d'fhear siad orainn a throid, an
cogadh ina maraítear  muid agus ina ndíolann  muid an comhar
leo, lucht na pribhléide  agus na cumhachta, leo siúd  a
bhfuil seilbh acu ar chuile rud agus nach dtuilleann faic.

Rinneamar saighdiúirí   dínn  féin  sa chaoi agus nach mbeidh gá 
le saighdiúirí   lá  éigin  amach anseo.  Roghnaíomar  féin  an
bealach féinmharaitheach  seo, an ghairm arbh é  a cuspóir  í 
féin  a chur ar ceal.  Saighdiúirí   ar shaighdiúirí   iad le
cinntiú  nach mbeidh ar éinne  a bheith ina shaighdiúir 
feasta.  Is faoin mbrat seo a rinneamar saighdiúirí   dínn 
féin. 

cóir  leighis - medicare; matóg  - mattock; féinmharaitheach  -
suicidal; déircínteacht   - begging; áitreabh  - dwelling;
pónairí   - beans

(In this communique, translated from the Spanish by the
Socialist Voice, a Zapatista commander, Subcommandante
Marcos, explains the social and economic roots of the
uprising of the indigenous peoples of Chiapas Province, Sth.
Mexico.  Grinding poverty, the hopelessness of their
condition, and the exploitation of the labour of their
children were the main factors that caused them to take up
arms only after every peaceful attempt to redress their
wrongs was rebuffed.  "We are soldiers who exist to ensure
that nobody need become a soldier in the future, he
explains.)